อาลัยแด่กิ๊ก

คืนหนึ่ง...

ทอป: วันนี้แอร์ห้องทอปเสีย คืนนี้มานอนห้องมะม๊าด้วยนะ
มะม๊า: เอาสิ ปูนอนตรงนี้มั้ย
ทอป: อืมๆ ยังไงก็ได้
.
.
.
มะม๊า: ทอปมาดูนี่สิ เครื่องบินตก ที่ภูเก็ต น่ากลัวจังเลย
ทอป (เดินไปดู แล้วกลับมานอน ด้วยความไม่คิดว่าะมีใครใกล้ตัวอยู่ในนั้น อีกอย่างที่แย่หน่อย คือไม่เคยรู้ว่ากิ๊กทำงานอยู่ 1-2-Go)
.
.
.
วันต่อมา
อู๋ (พิมทิ้งไว้ใน msn) : ทอป พรุ่งนี้ 4-5 โมง วัดเทพศิรินทร์ ห้ามพลาด
ทอป: ???
.
.
.
ในห้องเรียน
โทรศัพท์ดัง
ทอป: ฮาโหล (กระซิบๆ)
เอ๊ะ: ทอปๆ พรุ่งนี้ไปป่าว
ทอป: เออ มันเกิดอะไรขึ้นวะ
เอ๊ะ : กิ๊กไงทอป มึงไม่รู้เรื่องหรอ
ทอป: ไม่รู้ว่ะ กิ๊กไหน ทำไมหรอ
เอ๊ะ: กิ๊กแฟนตั๋งน่ะทอป กิ๊กเสียแล้ว
.
.
.
ทอป: โอเค เจอกันพรุ่งนี้ ไม่พลาด
.
.
.
(ยังคงอยู่ในห้องเรียน ทำอะไรไม่ได้ เรียนก็ไม่รู้เรื่อง)
.
.
.
เลิกเรียน
โทรหาตั๋ง
ทอป: เชี่ยตั๋ง เป็นไงมั่งเนี่ย เพิ่งรู้ว่ะ โทดที
ตั๋ง : เฮ้ยๆ โอเคแล้วๆ พรุ่งนี้มาหน่อยละกัน
ทอป: ได้ๆ เจอกันๆ ทำใจดีๆว่ะ
ตั๋ง: เออๆ แต๊งกิ้วๆ บายๆ
.
.
.
รุ่งเช้า หนังสือพิมพ์ลงภาพซากเครื่องบินที่หน้าหนึ่ง
มะม๊า: อ่าวทอป ทำไมวันนี้ใส่ชุดแขนยาวล่ะ
ทอป: เด๋วเย็นนี้ไปงานศพ
มะม๊า: งานศพใครหรอ
ทอป: แฟนไอ้ตั๋ง เค้าเป็นแอร์อยู่ในลำนั้น
มะม๊า: หา...
.
.
.
ขากลับจากงานศพ ไปส่งแนทที่บ้าน
ทอป: เศร้าว่ะ
แนท: เออ มันไม่ได้ทะเลาะกัน ไม่ได้เลิก ไม่ได้มีเรื่องอะไรกันเลย
ทอป: อืม ยังรักกันดีทุกอย่าง
แนท: แต่แบบ...
.
.
.

ในหัวยังนึกถึงภาพทั้งคู่ในชุดรับปริญญา อึดใจที่ผ่านมาเพิ่งได้ไปร่วมแสดงความยินดีกับเขาทั้งสอง แล้วทำไม...
.
.
.
นับวันยิ่งกลัวโลกแห่งความจริงเข้าไปทุกที
.
.
.
โชคดีนะกิ๊ก ขอให้มีความสุขอยู่บนสวรรค์
สำหรับไอ้ตั๋ง เสียใจด้วย มีอะไรพอจะช่วยได้บอกมาเลยนะ

ชื่อ

อีเมลล์

เว็บไซต์

ข้อความทดสอบ

โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่